در جستجوي عشق

خلوت من و دوستان

عشق سنج

آرزوی من | دوشنبه نوزدهم بهمن 1388 | 9:10 

آرزوی من این است که دو روز طولانی

                                            در کنار تو باشم فارغ از پشیمانی

آرزوی من این است یا شوی فراموشم

                                 یا که مثل غم هر شب گیرمت در آغوشم

آرزوی من این است که تو مثل یک سایه

                                          سرپناه من باشی لحظه ی تر گریه

آرزوی من این است نرم و عاشق و ساده

                                  همسفر شوی با من در سکوت یک جاده

آرزوی من این است هستی تو من باشم

                                    لحظه های هوشیاری مستی تو من باشم

آرزوی من این است تو غزال من باشی

                                        تک ستاره ی روشن در خیال من باشی

آرزوی من این است در شبی پر از رویا

                                           پیش ماه و تو باشم لحظه ای لب دریا

آرزوی من این است زیر سقف این دنیا

من  برای تو باشم  تو  برای   من  تنها

فاصله... | دوشنبه دوازدهم بهمن 1388 | 11:48 

من تنها نيستم, اشکهايم را دارم, اشکهايي که از غم تو بر گونه هايم جاري است. من تنها نيستم,لحظه ها را دارم, لحظه هايي که يکي پس از ديگري عاشقانه مي ميرند تا حجم فاصله را کمرنگتر کنند. من تنها نيستم چرا که خيالت حتي يک نفس از من غافل نمي شود. چقدر دوست دارم لحظه هايي را که دلتنگ چشمانت مي شوم. هر لحظه دوريت برايم يک دنيا دلتنگي است و چقدر صبور است دل من, چرا که به اندازه تمام لحظه هاي عاشق بودنم از تو دور هستم . ولي من باز چشم براهم... چشم به راهم تا آرامش را به قلب من هديه کني مهربان من

برای تو | یکشنبه چهارم بهمن 1388 | 17:6 

هرچند که منو محکومم کردی

اول از دیدن اون چشای نازت

حالا هم شنیدن صدای مهربونت

ولی من بازم میگم عاشقتم  عاشقتم عاشقتم...

پی نوشت:

خدایا خودت بهتر از هرکسی خوبی بنده هاتو میخوای

پس هرکاری که میدونی صلاحه برای ما مقدر کن

بیا.. | یکشنبه بیست و هفتم دی 1388 | 19:19 

بازی نکن با دلم که میمیره

بیا که دلم پیش قلب تو گیره

نکنه که دیوونه شی به عشق من شک کنی

نکنه بی وقا بشی بخوای منو دک کنی

نکنه که می خوای بری بازم می خوای بد بشی

شاید واست عادی شدم میخوای ازم رد بشی

تورو خدا وقتی میام نگو دیگه دیره

نگو که دلت جای دیگه ای اسیره

نگو نمیشناسی تو دیگه رنگ صدامو

نگو نمی فهمی دیگه معنی حرفامو

... | چهارشنبه نهم دی 1388 | 11:51 

دلتنگ مثل هميشه در سكوت خانه گريستم

 تنديس بغض دلم شكست

ذره ذره شدم خدا از بس كه مبهم و بي نشان در اين كرانه گريستم

در چارچوب دل زخمیم به ياد تو آهسته آهسته  بي بهانه گريستم

آري زبان دلم بريده شد از غم بي وفايي ها

وقتي در سكوت خانه  دلم شكست آه ... ای خدا تنها تو در کنارم بودی

وقتي كـه من بـاخته باشم ، وقتي كه از ياد رفته باشم 

 وقتي كه سوخته باشم ...

باشد يا نباشد تفاوتي نخواهد كرد 

 اينجا آفتاب مي تابد ...اما هوا سرد است

 رهگذري بيكار با نوك خنجرش

 نامش را بر ديواره ي متروكه ي قلبم حك كرده است ...

نمي داني كه جاي هر حرفش چقدر درد دارد آه ... ای خدا ... آه

آه خدایا تنها تو در کنارم بمان ... تنها تو ...

پی نوشت:

دلمو بد جوری شکستی

هرگز نمی بخشمت!!

 ^{اونی که یار تو بود اگه غمخوار تو بود قلبش رو پس نمی داد}

عاشورا | جمعه چهارم دی 1388 | 12:25 

فرا رسیدن عاشورا و تاسوعای حسینی رو به تمامی عزیزان تسلیت عرض میکنم

مارو تو این شبای بیقراری فراموش نکنید

دلم گرفته | شنبه بیست و یکم آذر 1388 | 9:39 

امشب دلم گرفته امشب می خوام بنویسم می خوام بگم می خوام حرفهایی که تو دلم

عقده شده بگم ولی نمی دونم از کجا بگم و چه جوری بگم از نامردی روزگار بگم یا از بخت

و اقبال بد خودم بگم یا ...

کاش ما آدمها انقدر انصاف داشتیم تا زود قضاوت نکنیم و به طرف مقابلمون یه فرصت می دادیم

تا بتونه حرف خودشو بزنه

چرا ما همه اش فکر می کنیم کار خودمون درسته و کار بقیه اشتباه !

چرا نباید کمی از غرورمون کم کنیم و قبول کنیم که ما هم بعضی وقتا اشتباه می کنیم

چرا وقتی عصبی می شیم تمام پل های پشت سرمونو خراب می کنیم و دیگه راه بازگشتی

برای خودمون نمی ذاریم و باعث بشیم که هم زندگی خودمون و هم زندگی کسی که دوستش

 داریم نابود بشه . چرا باید بعضی وقتا به کسایی اطمینان کنیم که به ظاهر دوستمون هستن

ولی در باطن دارن زندگیمونو خراب می کنن ولی ما فکر می کنیم تمام حرفهاشون به صلاح

خودمونه و این اطمینان کاذب باعث بشه که کسی رو که زمانی دوست داشتیمو از دست بدیم

و زندگی اونو تباه کنیم و بریم دنبال کسه دیگه ای این واقعا انصافه؟

دنیای ما آدمها رو مشغول ساخته تا بتونیم اینقدر در حق هم بی معرفتی کنیم که بتونیم میزان

انسانیت خودمون رو ثابت کنیم ولی حیف که اینقدر فهم ما کم هست که انسانیت را در همین

می بینیم و لذت محبت عمیق را با محبت به وسعت نور خوشید را با محبت تاریکی مثل نور

ماه عوض می کنیم ولی نمی دونیم که یه روز مشتی خاک تیره و خشن مارو در آغوش

 می گیرد و این آغوش گرم زود گذر را از یاد می بریم و باید یا دستانی که هر ساعت گرمی

یک به ظاهر انسان را لمس می کرد با سردی مشتی خاک که مارا پناه داده عوض کنیم .

اینا حرف های دلم بود که مدتی بود توی دلم سنگی می کرد .

این حرفارو واسه کسی نوشتم که امیدوارم یه روزی گذرش توی وبلاگ من بخوره و بدونه

چه کرده با دل من . امیدوارم درک کنه !

و امیدوارم یه روزی هم درک کنه که من .............

تولد من | یکشنبه هفدهم آبان 1388 | 0:24 

حتی برای تبریک   ***   یک دوست هم نخندید

گرچه تولدمن       ***   تکرارعمرمن بود

تکرار عمرفانی     ***    بردفتر دلم بود

تولدم مبارک!

دلم هواتو کرده | شنبه دوم آبان 1388 | 0:36 

کی اشکاتو پاک می کنه   شبا که غصه داری                

دست رو موهات کی میکشه   وقتی منو نداری

شونه ی کی مرحم حق حقت میشه دوباره                     

از کی بهونه میگیری    تو شبای بی ستاره

برگریزون های پاییز   کی چشم به راهت نشسته

از جلو پاهات جمع می کنه   برگای زرد و خسته

کی منتظر می مونه  حتی شبای یلدا                            

تا خنده رو لبات بیاد   شب برسه به فردا

کی از سرود بارون   قصه برات می سازه                     

از عاشقی می خونه   وقتی که ماه درازه

کی از ستاره بارون     چشماشو رو هم می ذاره           

نکنه ستاره ای بیاد    یاد تو رو نیاره  .....

محکوم پاییزی | چهارشنبه یکم مهر 1388 | 1:55 

که چنین زاروپریشان

دز این روزگار نامردان

پی معشوقه بی عشق

با قدمهای لرزان

زپس روزگاران

با چشمهای گریان

بشتابم

پی نوشت:

خداوندا ای کاش هرگز پاییز را خلق نمیکردی

که این مخلوق محکومت

که محکومیتش تنهاییست

حلق نمی شد

ساعت

تصوير برتر روز

تنهايي و سكوت

موضوعات

نوشته هاي قبلي

آخرين نوشته هاي من

بازديد عاشقان

امکانات